Figma bu hafta Figma Make içerisinde Gemini 4 Argon modelini kullanıma açmaya başladı.
Model, Make içerisindeki model seçiciden kullanılabiliyor ve Figma’nın açıklamasına göre bütün planlara açılıyor.
Normalde böyle bir haberi görüp “Figma’ya yeni AI modeli geldi” deyip geçebilirdim.
Ama son dönemde Design System tarafında yaptığım çalışmalar yüzünden bu tip duyurulara biraz farklı bakmaya başladım.
Çünkü benim için artık soru:
Gemini mi daha güzel ekran çiziyor, diğer model mi?
değil.
Asıl merak ettiğim şey şu:
Aynı Design System’i, aynı kuralları ve aynı prompt’u verdiğimde farklı modeller bu sistemi ne kadar doğru anlayabiliyor?
Bu bence çok daha ilginç bir test.
Son zamanlarda Design System’i sadece component kütüphanesi olarak düşünmemeye çalışıyorum.
Button var.
Card var.
Input var.
Radius token’ları var.
Spacing değerleri var.
Bunlar sistemin görünen kısmı.
Ama tasarımı gerçekten Design System yapan şey çoğu zaman component’in kendisinden çok, neden ve ne zaman kullanıldığı.
Örneğin iki kart aynı hiyerarşi seviyesindeyse, birinde görsel var diğerinde sadece metin var diye radius değerinin değişmemesi gerektiğini component’e bakarak anlayamazsınız.
Ya da 8px ile 16px spacing’in ikisinin de sistem içerisinde bulunması, hangisinin hangi ilişkide kullanılacağını anlatmaz.
Bunlar kural.
Ve Figma’nın yakın zamanda Design System library’lerine Markdown guideline ekleme özelliğini getirmesi bu yüzden benim çok ilgimi çekmişti.
Artık component’ların yanında agent’a şunu da söyleyebiliyoruz:
Bunları böyle kullanıyoruz.
Şu durumda bunu seçme.
Aynı seviyedeki yüzeylerin radius ilişkisi böyle olmalı.
Bu spacing değeri component içi ilişki için, bu ise section ayrımı için.
İşte Gemini 4 Argon’un Figma Make’e gelmesi benim açımdan tam burada anlamlı oluyor.
Elimizde artık aynı sistemi farklı modellere verebileceğimiz bir ortam oluşuyor.
Mesela basit bir test düşünüyorum.
Tek bir Design System.
Aynı library.
Aynı Markdown kuralları.
Aynı prompt:
Bir mobil e-ticaret ürün detay sayfası oluştur.
Sonra modellerin çıktısına bak.
Hangisi mevcut component’ları doğru kullanmış?
Hangisi olmayan bir component uydurmuş?
Hangisi raw spacing değeri yazmış?
Hangisi semantic token kullanmış?
Hangisi hiyerarşiyi daha iyi anlamış?
Hangisi “güzel görünen” ama sistemle alakasız bir ekran üretmiş?
Benim için AI ile tasarımın asıl ölçüsü biraz burada başlıyor.
Çünkü birkaç saniyede güzel bir landing page üretmek artık çok şaşırtıcı değil.
Asıl zor olan:
100 ekran sonra hâlâ aynı ürünü tasarlıyor olmak.
Design System’in değeri zaten burada ortaya çıkıyor.
Bir insan tasarımcı için oluşturduğumuz sistemi, giderek daha fazla agent da kullanacaksa sistemlerimizin yalnızca görsel olarak düzenli olması yetmeyecek.
Makine tarafından da anlaşılabilir olması gerekecek.
Component isimleri düzgün olacak.
Variable yapısı anlamlı olacak.
Semantic token’lar doğru kurulacak.
Component description’lar boş bırakılmayacak.
Kullanım kuralları dokümante edilecek.
İyi ve kötü kullanım örnekleri gösterilecek.
Yani garip bir şekilde AI, Design System disiplinini azaltmak yerine bizi daha iyi Design System kurmaya zorlayabilir.
Benim Figma Make’e Gemini 4 Argon gelmesinden çıkardığım asıl sonuç bu.
Yeni model elbette güzel.
Ama benim daha çok merak ettiğim şey, birkaç ay içerisinde aynı tasarım sistemini Figma içerisindeki farklı agent’lara verip:
“Hanginiz gerçekten sistemi öğrendiniz?”
diye sorabileceğimiz noktaya gelmek.
Bence asıl eğlenceli kısım orada başlayacak.